کاش می شد در غروب لحضه ها
عشق را بازندگی باور کنیم
کاش میشد در فراسوی امید
عاشقی دلباخته را باور کنیم
توکه قصد جدایی کرده بودی
خیال بی وفایی کرده بودی
چرا با این دل بیمار من
زر از ما آشنایی کرده بودی
گلی چیدم فرستادم برایت
ولی آنرا فشردی زیر پایت
اگر گل هدیه ناقابلی بود
تو از گل بهتری جانم فدایت

/upload/j/javidfx/image/pichak_net-64.gif
نظرات شما عزیزان:
|